FDP Norderney odrzuca miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego nr 3a i 3b – grozi utrata 100–200 mieszkań wakacyjnych
Projekty miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr 3a „Centrum miasta Południe – część A (ponowne sporządzenie)” oraz nr 3b „Centrum miasta Południe – część B (ponowne sporządzenie)” są obecnie ponownie wyłożone do publicznego wglądu – do 3 października. Wszystkie dokumenty, terminy i wskazówki dotyczące składania uwag można znaleźć na stronie internetowej miasta Norderney: Link do wyłożenia / plany z uzasadnieniem
Klub radnych FDP nie wyraził zgody na projekty w komisji ds. budownictwa oraz w komisji administracyjnej. Większość SPD/ZIELONI, wykorzystując swoją większość w komisji administracyjnej, uchwaliła plan miejscowy mimo zgłoszonych zastrzeżeń CDU/FDP/FWN.
Uważamy, że plany w obecnym brzmieniu nie nadają się do zaakceptowania, są nieszczere, nienastawione na przyszłość i w skutkach szkodliwe dla wyspy. Słusznego celu, jakim jest stworzenie większej liczby mieszkań na stałe, nie wolno osiągać kosztem faktycznego wywłaszczenia poprzez dewaluację wieloletniej własności gruntów oraz poprzez niszczenie sprawdzonych źródeł dochodu.
Co konkretnie przewidują plany
1.) Na dużych obszarach objętych planem – m.in. Gartenstraße, Feldhausenstraße, Janusstraße i Jann‑Berghaus‑Straße – użytkowanie turystyczne ma być dopuszczalne już tylko „podrzędnie”.
2.) W praktyce oznacza to: liczba mieszkań wakacyjnych w większości budynków musi być mniejsza niż liczba mieszkań całorocznych; w wielu miejscach dopuszczalne byłyby maksymalnie jedno do dwóch mieszkań wakacyjnych na budynek.
3.) Ustalenia te stoją w wyraźnej sprzeczności z ukształtowaną rzeczywistością: na wskazanych odcinkach ulic od dziesięcioleci funkcjonuje kluczowy, legalny najem wakacyjny, który ma znaczenie egzystencjalne dla wielu właścicielek i właścicieli oraz dla gospodarki wyspy.
Grożące zniszczenie mieszkań wakacyjnych i miejsc noclegowych
Z zachowawczej analizy istniejącego zasobu na objętych obszarach wynika, że wskutek planowanych ograniczeń grozi likwidacja co najmniej 100 do 200 mieszkań wakacyjnych – co odpowiada ok. 200 do 400 miejscom noclegowym. Taka skala osłabiłaby podstawy ekonomiczne licznych przedsiębiorstw i gospodarstw domowych oraz zmniejszyła potencjał turystyczny wyspy.
To, czy i w jakim zakresie istniejące mieszkania wakacyjne są objęte ochroną praw nabytych, należy oceniać indywidualnie. Kluczowe jest, aby użytkowanie jako mieszkanie wakacyjne było w chwili jego rozpoczęcia legalnie ustanowione – najlepiej na podstawie wyraźnego zezwolenia (na użytkowanie) jako „mieszkanie wakacyjne”. Bez takiej jednoznacznej podstawy prawnej, zgodnie z obecnym poglądem prawnym, co do zasady nie da się bezpiecznie wywodzić ochrony praw nabytych.